Home » Biologie » Spreekbeurten » Dieren » Dolfijnen » Dolfijnen (3)


Dolfijnen

Hoofdstuk 1.Wat zijn dolfijnen?

Veel mensen denken dat dolfijnen vissen zijn maar dolfijnen zijn net als walvissen, koeien, honden en mensen zoogdieren.
Om de 20 minuten moeten ze boven water komen om adem te halen.
Dolfijnen ademen door hun blaasgat, dat boven op hun kop zit, Dus niet door hun bek. Een dolfijn heeft warm bloed net als een mens.

Hoofdstuk 2. Soorten

Er zijn 67 soorten dolfijnen. Dolfijnen behoren tot de walvisachtige. Er bestaan 2 soorten walvissen: baleinwalvissen en tandwalvissen. De dolfijn behoort tot de tandwalvissen. Tandwalvissen worden zo genoemd omdat, de naam zegt het al, deze walvissen tanden in hun bek hebben. Onder tandwalvissen vallen onder andere de Potvis, de Orka, de Tuimelaar dolfijn en de Bruinvis.Tandwalvissen kunnen wel tot 70.000 kg wegen! Ze eten verschillende soorten vis. Er bestaan veel soorten dolfijnen. De meeste bekende soort is de Tuimelaar dolfijn.

Hoofdstuk 3. Voedsel

De dolfijnen krijgen een gevarieerd menu van verschillende soorten vis: haring, makreel, sprot, wijting en inktvis. De dolfijnen eten gemiddeld 8 kilo vis per dier per dag. Dolfijnen kunnen wel proeven. Dit is onder andere te zien tijdens het voeren, waarbij de dolfijnen laten zien dat ze bepaalde soorten vis lekkerder vinden dan andere soorten. Net zoals jullie bijvoorbeeld frietjes lekkerder vinden dan gekookte aardappelen. De tanden (Zo'n 100 stuks. Dat is wel heel erg veel zeg hoeveel heb je er zelf eigenlijk?) van de dolfijnen zijn er voor om de glibberige vissen te kunnen vangen. Daarna wordt de vis in zijn geheel doorgeslikt. Achter in de keel zit een kringspier, waardoor alleen de vis verdergaat en het zoute water buiten blijft. Een dolfijn gebruikt ook bewegingen met zijn tong om zo het zoute water buiten te houden. De dolfijn kan zich niet verslikken. Dat komt omdat de luchtpijp en de slokdarm gescheiden zijn. Dolfijnen hebben 4 magen: Een kropmaag voor het opslaan van voedsel (mocht er ineens een school vissen langskomen), een echte maag en nog 2 kleinere magen.

Hoofdstuk 4. Voortplanting

Paring: Mannetjes en vrouwtjesdolfijnen krijgen belangstelling voor elkaar als ze tussen de 6 en 10 jaar oud zijn. Ze paren onder water, ze doen dat door met hun buiken tegen elkaar aan te wrijven. In ongeveer 15 seconden is een vrouwtje bevrucht. Ze kunnen het hele jaar door zwanger worden.

Bevalling: Na een draagtijd van 12 maanden vindt de geboorte plaats onder water. De geboorte bij dolfijnen vindt in een andere volgorde plaats dan bij andere zoogdieren het geval is. Eerst komt de staart en als laatste het hoofd, anders zou hij kunnen verdrinken omdat hij meteen wil gaan ademhalen, en dat kan niet als hij nog voor een gedeelte in zijn moeder zit. Binnen een aantal uren na de geboorte verliest de moeder de nageboorte. De navelstreng breekt af tijdens het laatste gedeelte van de bevalling. In het begin is er bij de jonge dolfijn nog een bobbeltje te zien op de plaats waar de navelstreng gezeten heeft. Langzamerhand wordt dit een deukje (de navel). Dit is bij de volwassen dieren goed te zien. Als je het jong goed bekijkt kun je de eerste paar weken een aantal strepen zien op het lichaam. Dit noemen we ook wel de geboortestrepen en deze verdwijnen vanzelf. De strepen worden gevormd omdat het jong opgevouwen ligt in de baarmoeder.



 

Hoofdstuk 5. Zintuigen

Proeven: Ook kan een dolfijn proeven wat hij eet. Toch proeft een dolfijn waarschijnlijk iets minder omdat hij niet op zijn eten kauwt. Een dolfijn slikt het voedsel in één keer door: hapslik en weg is het. Geen tijd om heel goed te proeven dus. Toch proeft een dolfijn echt wel wat. Zo merken we bijvoorbeeld dat sommige dolfijnen de ene vissoort lekkerder vinden dan de andere. Dat verschilt per dolfijn, net als bij mensen.
Ruiken: Over het reukvermogen zijn we snel uitgepraat. Met zijn blaasgat kan een dolfijn niets ruiken, alleen ademhalen. Een dolfijn ruikt dus helemaal niets! Hij heeft dit zintuig ook niet nodig, want het voedsel van een dolfijn bevindt zich onder water. Zo krijgt de dolfijn ook geen water in zijn neus.
Zien: We weten dat een dolfijn goed kan zien, bovenwater en onderwater. Dat is erg handig want dolfijnen moeten opletten op vijanden en zoeken naar voedsel. Bovendien zijn ze erg nieuwsgierig! Hoe ver hij kan zien hangt af van de helderheid van het water en de hoeveelheid licht. Maar ook in gebieden met heel troebel en donker water weten dolfijnen uitstekend wat ze doen, vangen feilloos hun prooi en zwemmen nergens tegenaan. Dat komt omdat een dolfijn sonar heeft.
Horen: Ook horen kunnen dolfijnen erg goed. Soms lijkt het wel eens of ze je expres niet horen! Dan maken ze er een spelletje van. Maar ze kunnen echt wel zowel boven water als onder water goed horen.

Hoofdstuk 6. Waar leven dolfijnen?

Dolfijnen leven het meest in zout water. Er leven ook dolfijnen in zoetwater. Die dolfijnen komen voor in Tropische gebieden zoals in India in het Regenwoudgebied. Er leven ook dolfijnen in de Noordzee. Je ziet ze niet erg vaak maar ze zijn er wel. De dolfijn die je in de Noordzee tegen komt is de Gewone dolfijn. Nu komt er een rijtje van 7 dolfijnen waar in staat waar ze voor komen.

Snaveldolfijn: Tropische en gematigde-warme oceaanwateren.
Gewone dolfijn: Wijdverspreid in gematigde en tropische zeeën.
Langsnuitdolfijn: Wereldwijd in tropische wateren: oceanen, gezien in diepe wateren uit de kust.
Gevlekte dolfijn: Tropische en gematigd-warme Atlantische en Caribische wateren.
Tuimelaar: Wereldwijd in gematigde en tropische oceanen; vaak bij de kust.
Gestreepte dolfijn: Wijdverspreid in tropische Atlantische wateren